Seniorzy a stan zdrowia

W wieku senioralnym następuje pogorszenie się stanu zdrowia ze względu na naturalny proces starzenia się organizmu jak również na skutek braku profilaktyki oraz niezdrowego trybu życia. Następują zmiany w narządach zmysłów – wzroku, słuchu, smaku, węchu i dotyku. W tym okresie najczęściej występujące schorzenia dotyczą układu krążenia (choroba wieńcowa, nadciśnienie), zmian nowotworowych, to także choroby przewlekłe (cukrzyca typu 2) i choroby układu kostno-stawowego.

Osłabieniu ulega system immunologiczny, zdolność regeneracji po wysiłku oraz przystosowywanie się organizmu do zmiennych warunków (różnic temperatur, natężenia światła). Z postępującymi zmianami chorobowymi seniorzy mogą potrzebować pomocy w codziennych czynnościach, na przykład: załatwianiu spraw w urzędach, robieniu zakupów, sprzątaniu, przygotowywaniu posiłków, ubieraniu się czy higienie osobistej.

 

Rola aktywności fizycznej.

Niezwykle istotną, wciąż niedocenianą funkcję w zachowaniu zdrowia pełni aktywność fizyczna, redukująca ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia i nowotworów oraz wzmacniająca funkcje poznawcze organizmu.  Regularne ćwiczenia przyczyniają się do zachowania wyższej jakości życia oraz opóźniają procesy starzenia się. Amerykańskie badania potwierdziły, że u seniorów, którzy regularnie ćwiczyli, nastąpił wzrost masy mięśniowej co ma ogromne znaczenie do zachowania sprawności fizycznej.

 

 

Zdrowie psychiczne

Zakończenie pracy zawodowej, pogarszające się zdrowie, trudności z wykonywaniem codziennych czynności, utrata bliskich osób mogą pogarszać nastrój, a nawet doprowadzić do depresji.

Depresja jest najczęstszym w tym wieku zaburzeniem psychicznym, dotykającym szczególnie osoby samotne, czy też niesamodzielne, osoby uzależnione od pomocy innych. Częstym zjawiskiem w grupie seniorów są również smutek, zmęczenie, kłopoty ze snem, brak nadziei na przyszłość oraz drażliwość.

Przejście na emeryturę często wiąże się z obniżeniem dochodów oraz poziomu życia. Możliwość swobodnego gospodarowania dochodem jest istotnym czynnikiem determinującym samopoczucie seniora, podejmowanie dodatkowych aktywności czy zaspokajania potrzeb, wpływa na pozycję seniora w środowisku lokalnym oraz rodzinie.

Clark Tabbitts, amerykański gerontolog sklasyfikował
potrzeby seniorów:

  1. Potrzeba wykonywania społecznie użytecznych działań
  2. Potrzeba wykorzystywania czasu wolnego w satysfakcjonujący sposób
  3. Potrzeba bycia uznanym za część społeczeństwa, społeczności i grupy oraz odgrywania w nich określonej roli
  4. Potrzeba uznania jako jednostki ludzkiej
  5. Potrzeba utrzymywania normalnych kontaktów towarzyskich
  6. Potrzeba stwarzania okazji dla doznań i autoekspresji
  7. Potrzeba ochrony zdrowia i dostępu do opieki społecznej
  8. Potrzeba odpowiednio ustalonego trybu życia i utrzymania stosunków z rodziną
  9. Potrzeba odpowiedniej stymulacji umysłowej i psychicznej
  10. Potrzeba duchowej satysfakcji

Wymienione potrzeby mają indywidualną hierarchię, a niezaspokojenie ich prowadzić może do poczucia bezsensowności, chwiejności emocjonalnej, zaburzeń snu czy depresji. Znajomość potrzeb ludzi w wieku senioralnym i troska o ich zaspokojenie leży w gestii rodziny, placówek opiekuńczych i innych instytucji mających na celu dobrostan osób starszych.